الکوثر

فرا رسيدن ايام پرخير و بركت ماه رجب و ولادت حضرت علي اصغر و جوادالائمه عليهم السلام مبارك باد.

روز بسيار بزرگ و مباركي است انشاءالله همه از الطاف الهي بهره ببريد و عيديهايي از دست با كفايت امام جواد بگيريد. ايشان در زمان حيات و طفوليتشان آنقدر بركت داشتند كه يكي از القابي كه مشهور شده بودند مولود پربركت بود.

آن چيزي كه براي ما حائز اهميت است اين است كه ما در اين ماه مرتب درخواست بركت و خير داريم و اگر قدري چشم و گوش و دل معنوي ما بيدار باشد همان معادن خيري كه در دعاي ماه رجب مي خوانيم: يا من ارجوه لكل خير و آمن سخطه عند كل شر، يا من يعطي الكثير بالقليل.... تا مي رسيم اعطني بمسئلتي اياك جميع خير الدنيا و جميع خير الاخره. اگر روي اين قدري عمقي تر فكر كنيم مي بينيم خدا جميع خير دنيا  و آخرت را با ولادت معصوميني كه در اين ماه واقع شده اند امام علي عليه السلام، امام جواد عليه السلام در اختيار ما قرار داده كه معادن خير و بركت هستند . هر كس مي خواهد به خير و خوبي برسد بايد از اين راه برود و از وجود اين بزرگواران استفاده كند.  واصرف عني بمسئلتي اياك جميع شر الدنيا و شر الآخره، خدايا از ما دور كن انصراف بده شر همه دنيا و آخرت را . باز اين هم در قالب همين عنايت كردن معصومين براي بشر مشخص مي شود. كسي كه متمسك واقعي شد از همه شرها و بديها نجات پيدا مي كند. آنها بديها را از ما دور مي كنند. ناجي انسان هستند از خطرات و غرقابها. از نظر ظاهري هر كس كارش گير مي كند تا اسم اهل بيت عليهم السلام را مي برد نجاتش مي دهند. يعني شيعه حتي كم معرفت ترين و كم شناخترين و حتي گناهكاران كه سرتاسر عمر كاري به اهل بيت ندارند وقتي به مشكل حادي گير مي كنند باز اميدي دارند. يا من ارجوه لكل خير، اي كسي كه اميد همه خيرها از توست. امام زادگان هم درياهايي هستند كه خدا در اختيار ما قرار داده و انسان مي تواند خودش را به درياهاي رحمت و خيرالهي بزند كه از هر طرف برويد دست پر برمي گرديد. اين ماه رجب و شعبان را قدر بدانيد خداوند اينها را در اختيار ما قرار داده تا استفاده كنيم و مايه رشدمان قرار دهيم. با محبت اهل بيت عليهم السلام انسان مي تواند به معراج برود و از اولياءخدا بشود. نسبت رشد اولياءخدا به اظهار محبتشان به اهل بيت است. يكي از سريعترين راهها كه در سير و سلوك انسان را رشد مي دهد محبت به اهل بيت است. چرا ما بوي اهل بيت عليهم السلام را استشمام نمي كنيم؟ چون محبت اصلي را نداريم و گرنه مي ديديم و هم كلام مي شديم. همه اسرار رشد را خداوند به ما در ماه رجب داده است اعطني بمسئلتي اياك جميع خير الدنيا و جميع خيرالآخره. خداوند قبل از اينكه ما فهمش را پيدا كنيم اين را به ما داده منتهي ما غفلت داشتيم. يكي از مطالبي كه در اين ماه مي توانيد استفاده كنيد دعا زياد بكنيد. دو تا كليد دستتان مي دهم بيندازيد روي قفل حوائجتان. اول بندگي خدا ، در مقابل خدا بنده باشيد و دوم معرفت خدا را در خود پياده كنيد تا مستجاب الدعوه شويد. اول خدا را بشناسيد. از چه كسي سؤال و درخواست مي كنيد؟ خداوند هر چه ببخشد از خزائنش چيزي كم نمي شود. خودش هم وعده داده قل لعبادي اني قريب اجيب دعوة الداع اذا دعان من اجابت مي كنم وقتي بنده ام مرا مي خواند. چرا مستجاب نمي شود؟ چون يقين نداريم. دعا مي كنيم داد مي زنيم، چون يقين نداريم خدا مي شنود. توي دلتان هم بگوئيد خدا مي شنود و مي دهد. ما دعا را در حد ظرفيت خود در نظر مي گيريم، توانايي خدا را در نظر نمي گيريم. ما ضعيف هستيم و در دعا ضعف خود را در نظر مي گيريم. از خدا خانه مي خواهيم نمي گوئيم دوهزار متر مربع بده، مي گوئيم يك اطاق بده كلي هم با شك! در دعا بلند همت باشيد. مثلا بخواهيد نزديكترين فرد به امام زمان باشيد. همتتان را هم ببريد بالا. همت بلنددار كه از همت بلند مردان روزگار به جايي رسيده اند. درخواستتان را ببريد بالا، درخواست بالا بردن يعني خدا را شناختن. در دعا كردن توان و قدرت الهي را در نظر بگيريد و چيزهاي خوب و عالي بخواهيد. بنده شويد خدا همه قدرت را مي گذارد در اختيارتان.

بسم الله الرحمن الرحيم

و قل اعملوا فسيري الله عملكم و رسوله و المؤمنون

خداي تعالي در اين آيه شريفه مي فرمايد: و بگو هر عملي كه مي خواهيد انجام بدهيد ولي بدانيد كه خداي تعالي و رسولش و مؤمنون كه منظور خاندان عصمت و طهارت هستند شما را مي بينند و نظارت دارند بر اعمال شما. اين آيه را معمولا ما به دفعات خوانديم و دقت كرديم  و جزء اعتقادات شيعه است واگر غير از اين باشد ما اعتقادات ناصحيحي داريم.

در عقايد شيعه اين است كه اهل بيتي كه از دنيا رفته اند و امام زمان كه در پس پرده غيبت است شاهد و ناظر اعمال ماست اين در حد اعتقاد هست، قبولش داريم اما باورمان به آن ضعيف است ، ايمانمان ضعيف است. چرا؟ چون اگر ما عقيده و ايمان داشتيم مي بايست حضور امام زمان را در بين خودمان حس كنيم. در دعاي ندبه عرض مي كنيم جان ما به فداي شمايي كه از بين ما خارج نيستي. يعني آقا امام زمان در بين ماست، حاضره، درسته ظهور ندارد. ظهور تا حضور فرق دارد. آقا ظهور ندارد ولي حضور دارد. طبق اين آيه شريفه اهل بيت كه از دنيا رفته اند با احاطه علميشون بر ما نظارت دارند و امام زمان با چشم سر هم ما رامي بينند. امام صادق مي فرمايد: او در بين شما مردم زندگي مي كند، روي فرشهاي شما مي نشيند و در بازارهاي شما قدم مي گذارد ولي شما او را نمي شناسيد.

اين را بدانيد افراد غافل امام زمان را غايب مي دانند اما كسي كه از خواب غفلت بيدار شده، كسي كه متوجه حقيقت شده، شيفته امام زمان شده، امام زمان را غايب نمي داند او را حاضر و ناظر بر خودش و اعمالش مي داند. اين غفلت و غبار را از روح خودمان بزداييم و حاضر بشويم در محضر امام زمان. محضر يعني محل حضور. محل حضور كجاست؟ چه جايي ما بايد در نزد امام زمان حاضر بشويم؟

از نظر جسمي چون امام زمان حضور ندارند، اراده خداست كه ما محل حضور حضرت را ندانيم اما از نظر روحي كه امر شديم به ايجاد ارتباط با امام زمان و توجه به امام زمان اين دو بخش دارد: يك بخشش اين است كه تمام عالم و آدم تحت ولايت امام زمان است و او حاضر و ناظر است، همه چيز را مي بيند فقط ما توجه نداريم، هر جا كه توجه كاملي پيدا كنيم به امام زمان آنجا مي شود حضور و زمان حضور در نزد امام زمان.

اين مطلبي است كه بايد رويش فكر كنيم و تمركز كنيم تا درما ايمان بشود. آن وقت دائم الحضور مي شويم . مدام خودمان را در محضر امام زمان مي بينيم. آن وقت اعمالمان اصلاح مي شود.وقتي او را شاهد بينيم طوري عمل مي كنيم كه امام زمان از ما راضي باشد. اهل بيت براي تنظيم افكارمان، براي تنظيم خطورات قلبي مان، براي تنظيم اعمالمان برنامه داده اند و در هيچ كدام از اين مسائل ما را رها نكرده اند. بايد خود را تحت اين برنامه ها در بياوريم و عمل كنيم و جلو برويم.  

اگر مي خواهيم به حدي برسيم كه دائم الحضور شويم، محضر امام زمان را درك كنيم كه از طرف آقا هيچ منعي براي هيچ كس نيست، اين پرده اي است كه بين ما و امام زمان فاصله انداخته، پرده غفلتي است كه ما خودمان آويزان كرده ايم. اين پرده را برداريم راهش چيه؟ توجه به امام زمان. تمرين كنيم اين حالت را بدست بياوريم تا بتوانيم تمام اعمال و حركاتمان، توي محل كار، توي خانه امام زمان را شاهد خود بدانيم.

گوشه اي از فرمايشات استاد بزرگوارمان درمورد تكميل ايمان

بسم الله الرحمن الرحيم

حديثي است از امام رضا عليه السلام كه: ايمان مرد كامل نمي شود مگر با سه خصلت، يكي صفت خداست و ديگري صفتي از رسول اكرم صلي الله عليه و آله و ديگري از اهل بيت عليهم السلام

صفت خدايي اين است كه عيب پوش باشد. اگر جايي اشكالي ديد از نقائص ديگران آن را بپوشاند. خدا اين طوري است. هر چه از بندگان ببيند پرده پوشي مي كند .اگر كسي مي خواهد درجات ايماني اش را بالا ببرد اينطور باشد.

مورد دوم از رسول اكرم صلي الله عليه و آله: براي تكميل ايمان مدارا كردن با مردم است. مردم از كوچك و بزرگ هر كدام يك افكار و درجه ايماني دارند. بعضي ها اهل گناهند، بعضي ها تحمل كردنشان سخت است، همه را بايد مدارا كنيد. نياز به شرح صدر دارد. يكي از نتيجه هايش اين مي شود كه خود انسان آرامش مي گيرد. اگر مدارا نكند مي شكند. هر چيزي شنيد بخواهد جواب بدهد، اين مال شرح صدر كم است. در مقابل مردم بايد مثل دريا باشيد. دريا كريمانه برخورد مي كند. رسول اكرم همه دورو برش بودند اعراب صدايشان را بلند مي كردند  كه بيا براي نماز. عرب جاهلي مي آمد پايش را دراز مي كرد و مي گفت از آن قصه هايي كه به مردم مي گويي براي من بگو و حضرت رسول تواضع مي كردند.

صفت سوم كه بايد از اهل بيت بگيريد صبر در سختي ها و گرفتاري هاست. انسان وقتي سختي به آن مي رسد، سختي خودش يك مصيبت است، اگر بيان كرديد مي شود دو مصيبت. اگر تحمل كرديد آثار روحي اش اين است كه شرح صدر پيدا مي كنيد. به قدر ظرفيت علم و حكمت و محبت و معرفت اهل بيت مي دهند. بعد اينكه خدا مي فرمايد: اجر اينها را به غير حساب مي دهيم بدون هيچ حدي، كوچكترين سختي رسيده، صبر كرديد حالا يك نصف روز بوده ، يك ماه بوده و يا تمام عمر بوده بالاخره تمام مي شود ولي خدا مي گويد: در ازاي اين سختي گذرا، من بي حد و حساب اجر مي دهم. پس اين صفات را نصب العين قرار بدهيد. يكي ستار العيوب باشيد دوم با مردم مدارا كنيد سوم صبر كنيد.

نكات اخلاقي در مورد يقظه و بيداري

• دامنه حیاتی انسان از قبل از این دنیا جوشش پیدا کرده و جاری شده در این دنیا و تا الی الابد ادامه دارد. خدای تعالی انسان را طوری خلق فرموده که تا ابد الدهر زندگی کند فنا و نابودی ندارد. سالکین الی الله تا این مطلب را در ذهنتان جا نیاندازند نمی توانند موفقیت شایانی بدست آورند. بفهمید تولد و مرگ واقعی یعنی چه؟ بفهمید این روح است که تا ابد می ماند و مرگ ندارد. این را خوب درک کنید.
• شخصی که در خواب غفلت است از هر چه به سرش بیاید غافل است، وظیفه خودش را نمی شناسد و اهمیت نمی دهد و فقط زندگی حیوانی را در پیش می گیرد ولی کسی که بیدار بشود بر اثر تذکرات برای درمان روحش اقدام می کند و به مهمترین مسئله یعنی درمان روحش و تزکیه نفس اهمیت می دهد.
• آنچه سبب بروز گناه می شود وجود صفات رذیله در روح است. گناه اثر صفت رذیله است. اثر مرض درون است. مثل سرفه که نشانه این است که انسان سالم نیست، میکروبی عارض بدنش شده و باید تحت درمان قرار بگیرد. انسانی که گناه می کند گناه نشانه این است که درونش مریض است. یک صفت رذیله که از سرطان خطرناکتر است عارض روح او شده و او را تحریک می کند به سوی گناه. لذا انسان برای برگشت به انسانیت باید به درمان روحش بپردازد.
• سالک الی الله که به معنای واقعی از خواب غفلت بیدار شده باشد می آید برای خودسازی، وقتی فکر می کند می بیند عقب ماندگی زیادی دارد. همین احساس عقب ماندگی او را وا می دارد که جبران کند. کسی که به این رشد رسیده باشد و واقعا روح تزکیه نفس را درک کرده باشد حاضر است جان  و مالش را بدهد برای سلامتی روحش و در مرحله اول معامله میکند با امام زمانش و متعهد می شود که آنچه گفته شده گوش بدهد و دیگر مسائل خارج از تزکیه نفس را که مردم عادی درگیرش هستند را کنار میگذارد مثل خودنمایی، برتری جویی و ایراد گیری اینها مال افراد خواب است. این شخص از هرجا پله می سازد برای رشد خودش.
• سالک الی الله که از خواب غفلت بیدار شده فقط چشمش به رضایت و سخط معبوده. دنبال این است که از سخط معبود فرار کند و به رضایت او نزدیک بشود که او را امام زمانش سرزنش نکند. والا این نهایت بی عقلی است که از تحسین مردم خرسند و از انتقاد و سرزنش آنها چرکین شود. اگر شخص پر محتوایی باشد و شایسته تشویق هم باشد به تشویق مردم دل نمی بندد و در عین اینکه انتقاد پذیر است سرزنش مردم در او تاثیری ندارد.

بسم الله الرحمن الرحيم

روز تاسوعاست، روز توسل به حضرت ابالفضل العباس. اميدواريم به لطف خداي تعالي از درسي كه حضرت ابالفضل به دنيا تعليم داد استفاده كنيم. يكي دو جمله از حضرت ابالفضل در روز عاشورا در كتب تاريخ نوشته شده توضيح بدهم، در روز عاشورا وقتي دست راست حضرت قطع شد (روي اين فكر كنيد، توجه كنيد به حقيقت) مي فرمايد: والله ان قطعتموا يميني  اني احامي ابدا عن ديني، ما هم همينطور باشيم. اين يك درس. قسم به خدا، كلام حضرت ابالفضل احتياج به قسم ندارد ولي براي قطعي بودنش، براي اينكه ما مردمي كه خداي با اين عظمت 11 قسم خورده كه قد افلح من زكيها، باز هم مي گوئيم آيا تزكيه نفس واجبه يا واجب نيست؟ ما مردم بي ايمان و سست عقيده كه حرف هيچكس را عمل نمي كنيم، همه را با خودمان قياس مي كنيم، براي ما مردمي كه به همه چيز با بي توجهي مي نگريم، اعتقاد و ايمانمان بسيار ضعيف است، براي ما مردم قسم خورده، والله، اگر شما دست راستم را قطع كرديد، با قطع دست راست من از دينم و هدفم و امامم دست نمي كشم. ممكن است ما مردم خداي نكرده براي مختصر چيزي، براي يك مسائل خيلي جزئي از دينمان دست بكشيم و منظور از دين اين نيست كه ديگر مسلمان نباشيم، دين يعني راه و روش ، صراط مستقيم. انجام واجبات و ترك محرمات. دين يعني راهي كه انسان را به حقيقت مي رساند، آن راه و سير و سلوكي كه انسان را از همه صفات حيواني دور مي كند. آن راهي كه انسان را شبيه ابالفضل العباس مي كند. ما خودمان را بايد به اين وجود مقدس برسانيم. او را الگو قرار بدهيم.

اين درس را از حضرت ابالفضل بگيريم. ما نسبت به ايشان خيلي ضعيفيم. اما چرا بايد ضعيف باشيم؟ چرا نبايد مراحل كمالات را طي كنيم؟ آنها در روز تاسوعا و عاشورا آن مسائل را انجام ندادند كه ما عزاداري كنيم، نه، براي اينكه ما درس بگيريم. بگوئيم والله ، هر جوري هست اينجوري شويد  والله ان قطعتموا يميني                  اني احامي ابدا عن ديني،  من حمايت مي كنم از دينم.

دينتان براي شما مطرح باشد. آنچه كه حمايتش مي كنيد دينتان باشد نه از خواسته هاي نفساني تان. حرف حق را بزن ولو به ضررت باشد. خداي تعالي كمكت مي كند.  ولله ان قطعتموا يميني، امشب روي اين جمله كار كنيد. نخوابيد تا بتوانيد اين جمله را از زبان خودتان ادا كنيد. تصميم بگيريد، ولله ان قطعتموا يميني، شما فكر كنيد در چه حالي است حضرت ابالفضل؟ با آن همه گرفتاري و مشكلات، مشكلاتي كه حضرت ابالفضل داشت، شايد حضرت سيدالشهدا نداشت. براي اينكه ايشان را به عنوان سقا معرفي كردند. بچه ها ابالفضل را كه مي ديدند همه مي گفتند العطش. اما به سيدالشهداء نمي گفتند. مرتب هم حضرت ابالفضل مي آمدند طرف خيمه مشكها كه ببيند بچه ها چه مي كنند؟ دامن خيمه را بالا زد، يك منظره اي ديد، خدا لعنت كند بني اميه را كه خدا و امامشان را فراموش كردند و تنها هواي نفسشان حاكم برشان بود و اين وضع را به وجود آوردند. اين اطفال چه گناهي داشتند؟ اينها همه مربوط به اين است كه هواي نفس رهبر انسان باشد. كوشش كنيم امشب از خود ابالفضل تقاضا كنيم كه ما را در آن مكتبي كه خودش بوده و اين درس را از علي بن ابيطالب و سيدالشهداء گرفته، ما هم اين درس را ياد بگيريم. بگوئيم ولله ان قطعتموا يميني اني احامي ابدا عن ديني، ما حامي دين باشيم، امر به معروف و نهي از منكر كنيم، در همسايگي مان يكي گنهكاره به او تذكر بدهيم، واجباتشان راترك كردند به آنها بگوئيم، مردم را به طرف انسانيت بكشانيم.

جمله دوم حضرت ابالفضل وقتي مي آمد به طرف نهر علقمه 4000 هزار نفر مواظب بودند كه آب را كسي تصرف نكند. حالا با آن شجاعتي كه حضرت داشت اينها را عقب زده آمده رسيده به شريعه ، حضرت ابالفضل خيلي تشنه است، اينها فقط براي اين است كه ما درس بگيريم نه براي روضه خواني، استاد بسيار بزرگي است. حضرت ابالفضل دستهايش را كرده زير آب يعني مي توانم آب بخورم، آب را آورده جلوي خودش، اين جمله را ياد بگيريد و به آن عمل كنيد. ولو مقدماتي دارد. مي گويد يا نفس هوني، اي نفس من خوار بشو. انسان تا نفسش را خوار نكند، تا مخالفت با هواي نفسش نكند به جايي نمي رسد. اگر آب هم مي خورد مسأله اي نبود. همه هم راضي بودند حضرت آب بخورد هم خدا هم امام حسين، هم بچه ها،حضرت آدم گندم خورد اما حضرت ابالفضل آب مي تواند بخورد اما نمي خورد. دارد به ما درس مي دهد. مي خواهد سرمشق بدهد. همه هم شنيدند كه حضرت ابالفضل مي گويد: اي نفس من تو مي خواهي آب بخوري( كه نمي خواست هم بخورد) تو كه مي گويي من محب امام زمان و حضرت سيدالشهداء هستم كاري نكن كه خلاف رضايت او باشد. او تشنه باشد تو اينجا آب بخوري؟يك خرده با نفست مبارزه كن. يا نفس هوني و الحسين معطش. انشاءالله به اين دوجمله حضرت ابالفضل عمل كنيد. و همه حوائجتان را هم از ايشان بخواهيد. فكر نكنيد اين كوچك است و آن بزرگ. البته حوائج بزرگتر را با اصرار بيشتر و حوائج كوچك را هم درخواست كنيد.  

مشك و علم و دست سه حرف عشق است             افسوس كه اين سه، زِهم جا افتاده است

خلاصه اي از فرمايشات استاد بزرگوار در تاسوعاي 1421

التماس دعا